Η συναισθηματική υπερφαγία δεν αφορά μόνο τους ενήλικες – μπορεί να εμφανιστεί και στα παιδιά. Όπως οι ενήλικες, έτσι και τα παιδιά μπορεί να καταφύγουν στο φαγητό ως τρόπο διαχείρισης των συναισθημάτων τους, συχνά λόγω άγχους, λύπης, απογοήτευσης ή ακόμα και βαρεμάρας.

Πώς να Εντοπίσετε τη Συναισθηματική Υπερφαγία στα Παιδιά

Το παιδί ζητάει συχνά φαγητό, ακόμα και αν έχει φάει πρόσφατα ή δεν δείχνει σημάδια πραγματικής πείνας.

Ζητάει κυρίως γλυκά, πατατάκια ή άλλες λιχουδιές που συνδέονται με την ευχαρίστηση.

Αν παρατηρήσετε ότι τρώει μόνο του ή κρύβει φαγητό, αυτό μπορεί να είναι ένδειξη συναισθηματικής υπερφαγίας.

Το παιδί τρώει περισσότερο όταν είναι αγχωμένο, θλιμμένο ή βαριεστημένο, αντί να διαχειρίζεται τα συναισθήματα με άλλους τρόπους.

Φαίνεται να χρησιμοποιεί το φαγητό για να ηρεμήσει, να νιώσει καλύτερα ή να γεμίσει κενό.

Μπορεί να εκφράσει ενοχές ή λύπη επειδή έφαγε πολύ, ακόμα και αν είναι μικρό σε ηλικία.

Απότομη αύξηση βάρους χωρίς εμφανή λόγο.

Σημαντικές διακυμάνσεις στη διάθεση που σχετίζονται με το φαγητό (π.χ. ευφορία όταν τρώει, απογοήτευση μετά).

Πώς να Βοηθήσετε το Παιδί σας

Βοηθήστε το να διακρίνει τη φυσική πείνα από τη συναισθηματική.

Ενθαρρύνετε το παιδί να τρώει αργά, ώστε να αναγνωρίζει πότε έχει χορτάσει.

Προτείνετε εναλλακτικούς τρόπους για να εκτονώσει τα συναισθήματά του, όπως:

• ζωγραφική.
• Φυσική δραστηριότητα.
• συζήτηση μαζί σας ή με έναν φίλο.

Καθιερώστε τακτικά γεύματα και σνακ για να μειώσετε την ανάγκη για τσιμπολόγημα.

Κρατήστε στο σπίτι φρούτα, λαχανικά και υγιεινά σνακ αντί για επεξεργασμένες τροφές.

Μην χρησιμοποιείτε το φαγητό ως ανταμοιβή ή τιμωρία καθώς αυτό συνδέει το φαγητό με τα συναισθήματα.

Δώστε έμφαση στις ικανότητές του, ανεξαρτήτως της εξωτερικής του εμφάνισης.

Αν η συναισθηματική υπερφαγία είναι έντονη, ίσως χρειαστεί η βοήθεια ενός παιδοψυχολόγου ή διατροφολόγου για να βοηθήσετε το παιδί να κατανοήσει και να διαχειριστεί τη σχέση του με το φαγητό.

Η προσέγγιση πρέπει να είναι γεμάτη κατανόηση και αγάπη. Αντί να εστιάσετε στο πρόβλημα, προσπαθήστε να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον όπου το παιδί θα νιώθει ασφαλές να εκφράσει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του.

πηγή:Αριστέα Γαζούλη