Ανέκαθεν μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου, ιδιαίτερα τις νέες γενιές. Κάθε φορά που βλέπω έξω παιδιά και εφήβους, σκέφτομαι αυτόματα τα ηλικιακά σκαλοπάτια που ανεβαίνουν οι δικές μας κόρες.

Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής: αυτό που αντικρίζω συχνά γύρω μου δεν είναι απλώς ότι με ανησυχεί — δεν μου αρέσει καθόλου. Με κάνει να νιώθω αποξενωμένη, να θέλω να απομακρυνθώ, γιατί βαθιά μέσα μου ξέρω πόσο ψεύτικο και κατασκευασμένο είναι όλο αυτό το σκηνικό.

Θυμάμαι με νοσταλγία τα δικά μας παιδικά χρόνια: τις γρατζουνιές στα γόνατα, τα λερωμένα ρούχα από το παιχνίδι, την απόλυτη ανεμελιά χωρίς να μας νοιάζει πώς φαινόμαστε από μια οθόνη. Συγκρίνοντας εκείνη την εποχή με την πραγματικότητα που καλούνται να ζήσουν τα κορίτσια σήμερα, η διαφορά είναι σοκαριστική.

Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι τα παιδιά μας φορτώνονται από τόσο νωρίς με εντελώς άκυρες προκλήσεις, πρόωρο σεξουαλισμό και ασφυκτικές πιέσεις.

Δύο κόρες, δύο διαφορετικοί κόσμοι, ο ίδιος κίνδυνος

Στο σπίτι μας, με τον Χρήστο έχουμε δύο κορίτσια σε κρίσιμες ηλικίες:

• Τη Νεφέλη μας (13 ετών, στη Β’ Γυμνασίου στο πρόγραμμα IB), με τη φυσική της πειθαρχία, τη συγκέντρωση και τα διαβάσματά της, που όμως βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της εφηβείας — εκεί όπου η γνώμη των άλλων και η σύγκριση μπορούν εύκολα να γίνουν παγίδα.
• Την ατίθαση Ηλέκτρα μας (στην ΣΤ’ Δημοτικού), γεμάτη αυθορμητισμό, ενέργεια που σιγά-σιγά αφήνει πίσω το δημοτικό και ετοιμάζεται για το μεγάλο πέρασμα.

Κοιτάζοντας και τις δύο, συνειδητοποιώ πόσο εύκολα τα social media και τα σύγχρονα πρότυπα μπορούν να κλέψουν την παιδικότητά τους.

Τα κορίτσια βομβαρδίζονται καθημερινά από μια κατασκευασμένη εικόνα «τέλειας» θηλυκότητας και ομορφιάς, που συχνά είναι ανέφικτη γιατί απλούστατα είναι fake. Η διαρκής ανάγκη για επιβεβαίωση, likes και αποδοχή τα σπρώχνει να συγκρίνονται ασταμάτητα. Αυτή η πίεση υπονομεύει την αυτοεκτίμησή τους, προκαλεί άγχος, οδηγεί σε ανώριμες αποφάσεις και εκθέτει ανήλικα κορίτσια σε κινδύνους (μέχρι και σεξουαλικής παρενόχλησης) για τους οποίους δεν είναι καθόλου έτοιμα ψυχικά.

Το δικό μας αντίδοτο: Αποδοχή ουσίας, όχι εικόνας

Πώς στεκόμαστε εμείς ως γονείς απέναντι σε αυτό το κύμα;

1. Αποδοχή της προσωπικότητας, όχι της βιτρίνας: Με τον Χρήστο θέλουμε υψηλές προσδοκίες από τα κορίτσια μας, αλλά όχι για την τέλεια εικόνα ή τη δημοφιλία τους. Θέλουμε να έχουν εσωτερική δύναμη, να καλλιεργούν το μυαλό τους, να είναι αυθεντικές και να νιώθουν ασφαλείς μέσα στο σώμα τους.
2. Χώρος για αληθινή παιδικότητα: Είτε μέσα από τον αθλητισμό και τους παραδοσιακούς χορούς, είτε μέσα από τη μελέτη, τα κινέζικα και τα άρθρα, προσπαθούμε να τις κρατάμε γειωμένες στην πραγματική ζωή — μακριά από τη φθορά των αλγορίθμων.
3. Ελευθερία έκφρασης χωρίς φόβο: Τα κορίτσια πρέπει να ξέρουν ότι η αξία τους δεν κρίνεται από ένα post, αλλά από τον χαρακτήρα τους, την καλοσύνη τους και το θάρρος να λένε «δεν συμφωνώ» σε ό,τι τα μειώνει.

«Η παιδική ηλικία είναι η ρίζα του ανθρώπου.»

Αν αφήσουμε τη ρίζα να δηλητηριαστεί από την επιφανειακή σύγκριση, πώς περιμένουμε να ανθίσουν ισορροπημένες, δυνατές γυναίκες;

💌 Ας ανοίξουμε τη συζήτηση!

Η προστασία της παιδικότητας των κοριτσιών μας είναι υπόθεση όλων μας — γονιών, εκπαιδευτικών και κοινωνίας.

• Πώς βιώνετε εσείς αυτή την πίεση με τα παιδιά σας; Στείλτε μας τις σκέψεις σας στη σελίδα Επικοινωνία — ας ανταλλάξουμε απόψεις και εμπειρίες για το πώς κρατάμε τα παιδιά μας προστατευμένα.
• Προσωπικό μήνυμα στα κορίτσια μας:
  • Αν θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα στη Νεφέλη για τα άρθρα της, πώς διαχειρίζεται τα social media και την καθημερινότητα στο IB…
  • Ή στην Ηλέκτρα για τη ζωντάνια της, τις δραστηριότητες και την τελευταία της χρονιά στο δημοτικό…

Γράψτε τους ελεύθερα στη φόρμα επικοινωνίας σημειώνοντας το όνομά τους! Τα διαβάζουν πάντα με τεράστια χαρά και απαντούν από καρδιάς! 💖