Υπάρχουν μπαμπάδες που είναι παρόντες.

Και υπάρχουν και εκείνοι που γίνονται σημείο αναφοράς για όλη την οικογένεια.

Ο μπαμπάς Χρήστος ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Δεν είναι μόνο ο άνθρωπος που φροντίζει, προστατεύει και στηρίζει. Είναι εκείνος που καταφέρνει να βρίσκεται δίπλα στα παιδιά του χωρίς να τα πνίγει, να τα καθοδηγεί χωρίς να τα ελέγχει και να τα εμπνέει χωρίς να τους επιβάλλει τον δρόμο τους.

Για τη Νεφέλη και την Ηλέκτρα είναι κάτι περισσότερο από πατέρας.

Είναι ένα σταθερό λιμάνι, ένας σύμβουλος, ένας μέντορας και ένας άνθρωπος που τις ακούει πραγματικά.

Σε μια εποχή που πολλά παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε πίεση, συγκρίσεις και φόβο αποτυχίας, ο Χρήστος επιλέγει κάτι διαφορετικό: να καλλιεργεί την εξέλιξη αντί για την τελειότητα.

Να δείχνει ότι η αξία δεν βρίσκεται μόνο στις επιτυχίες αλλά και στην προσπάθεια.

Να υπενθυμίζει ότι τα λάθη δεν είναι αδυναμία αλλά μέρος της διαδρομής.

Αυτό που τον κάνει ξεχωριστό είναι η ακομπλεξάριστη στάση του απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους. Δεν φοβάται να αναγνωρίσει ότι και ο ίδιος μαθαίνει. Δεν θεωρεί ότι ο γονιός πρέπει να έχει όλες τις απαντήσεις. Αντίθετα, αποδεικνύει καθημερινά ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στη διάθεση να εξελίσσεσαι.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο που προσφέρει στα παιδιά του.

Το παράδειγμα.

Γιατί τα παιδιά δεν ακούν μόνο όσα λέμε.

Παρατηρούν τον τρόπο που φερόμαστε, που αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες, που σεβόμαστε τους άλλους και που συνεχίζουμε να προχωράμε.

Η Νεφέλη και η Ηλέκτρα μεγαλώνουν βλέποντας έναν πατέρα που δεν μετρά την αγάπη, δεν κρατά αποστάσεις και δεν θεωρεί τη φροντίδα αδυναμία.

Μεγαλώνουν δίπλα σε έναν άνθρωπο δοτικό.

Σε έναν πατέρα που στέκεται εκεί στις επιτυχίες, αλλά κυρίως στις αμφιβολίες.

Σε έναν άντρα που δεν προσπαθεί να είναι τέλειος, αλλά αληθινός.

Και τελικά, ίσως αυτό να είναι το πιο σπουδαίο πρότυπο που μπορεί να έχει ένα παιδί.

Τη φετινή Γιορτή του Πατέρα, αξίζει να θυμηθούμε πως οι μεγάλοι μπαμπάδες δεν ξεχωρίζουν από τις δυνατές κουβέντες ή τις εντυπωσιακές πράξεις.

Ξεχωρίζουν από τη συνέπεια της παρουσίας τους.

Από το «είμαι εδώ» που επαναλαμβάνεται κάθε μέρα, με χίλιους διαφορετικούς τρόπους.

Και για τη Νεφέλη και την Ηλέκτρα, αυτό το «είμαι εδώ» έχει όνομα.

Μπαμπάς Χρήστος.

Ο πολυμήχανος.

Ο δοτικός.

Ο εξελικτικός.

Ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα τους ως άξιο πρότυπο, σύμβουλος και μέντορας.

Ο πατέρας που τους δείχνει, κάθε μέρα, πώς μοιάζει η αγάπη όταν μετατρέπεται σε πράξη. ❤️